ای به فدای چشم تو این چه نگاه کردن است...

دوس داشتنی که تو برق چشا معلوم نباشه ته کلمه ها و حرفا هم دیده نمیشه...

خودمونیما این حضرت شهریار رحمتدیخ هم خیلی وضعش خراب بوده ها. یدونه شعر میگفته همش توش آه و ناله و بوس و استخفرلاااااااااح... میگین نه _اینم دلیل.اصن من چیکار به اینایی که هی نیگا میکنن آدمو دارم آخه! والا ... :دی