تو تموم این هشت نه سال، تو وبلاگای متفاوتی ک دیدم یه چندتاییش رو من خیلی دوست داشتم و دارم.نیکولای آبی،میرزاده خاتون،آلما،بدرقه،قناری معدن،خنده های صورتی ،یانوشته های پرعشقهجیغ صورتی؛ آدمهایی که جدای شخصیت و رتبه علمی سواد و موقعیت اجتماعیشون تو نوشته هاشون مهربونی هاشون موج میزنه.حالا هرچقدم بخان طولانی و دراز بنویسن، هرچقدم من سالی ماهی یبار براشون کامنت زده یا نزده باشم واقعا ارزش خوندن دارن...
تراویس بیکل چند وقت پیش حذف شد و امروزم که نوستالژی سال های بعد (مهدیه لطیفی) رو دیدم! چرا واقعا؟؟ کجا داریم میریم؟! مشکل از کجاس یکی بگه شاید من نمیفهمم ...!
#کامنت باز #موقت
برچسب:
نویسنده: آرین حسینپور