همین حوالی ...

بچه که بودم، حالا خیلیم بچه تر نه حوالی همین نوجونی و چندسال اول جوونی همه منو به خاطر خنده های ریز ریز و بقول خودشون موش موشی میشناختن. اصن به هر دلیلی و تو هر شرایطی یه خنده رو لبام داشتم...

اما این روزا نمیدونم حکمتش چیه راحت تر گریه میکنم حتی تو خنده هام حتی تو همین جوونیم...