برای بابک....

اندازه هزار برابر تمام لحظههایی که میتونستم خوشحال باشم، عروس بشم، تو عروسیم بغلشون کنم، بگم بخندم برقصم شادی کنم؛ تو این سه چهار روز عزیزترین کسان زندگیم، عمو خاله دخترخاله همکار و دوستامو بغل کردم و های های اشک ریختم... 

امروز رفتم محله قبلیمون بعدش سرخاک آقاجان و سهند...

من همرو بخشیدم اما بخاطر حسی ک تو قلبم کاشتی و نتونستم کسبو دوس داشته باشم 1 تا ابد نمیبخشمت... یه زندگی مدیون منی... 

- دو مهر صفردو